Romantyzm

Romantyzm a obyczajowość

W okresie romantyzmu nie tylko myśliciele wynosili poezję i sztukę na szczyty, byłe to zjawisko powszechne. Ma miejsce rozwój edytorstwa, litografii, ukazują się w masowych nakładach, popularnych magazynów ilustrowanych, wydawane są śpiewniki i albumy. W tych czasach powstają liczne teatry, odbywają się publiczne ekspozycje obrazów, udostępnione są muzea, w miastach odbywają się koncerty. Sugestie lektur i przeżycia wywarły wpływ na postawach, zamiłowaniach, obyczajach, modach, tworzą swoisty romantyczny styl życia. Literatura rozpalała młodzieńczą wyobraźnię, stąd wywodziły się postawy przeciwstawiające się ustalonym normom obyczajowym romantyzmu, były to postawy buntu, negacji, manifestujące swobodą i inność nieraz wręcz ekstrawagancją. Przejawiło się to w cygańskim trybie życia, z nieodzownym narkotykiem tytoniu, w modzie było noszenie długich włosów i brody, w pogardzie dla konwenansów i etykiety. Ludzie romantyzmu żyli w rządy przygód, leczeniu różnych chorób wieku, modne były podróże do miast i krajów romantycznych. Romantyzm objawił się w odkrywaniu uroków wsi, zbieraniu podań w pieśni gminu i pielgrzymkach poetyckich. Poezja towarzyszy życiu ludzi młodych, którzy sami próbują pisać wiersze, stało się modne pisanie pamiętników i dzienników, zakładano albumy domowe i antologie wybranej liryki.