Romantyzm

O romantycznej podróży i romantycznym pejzażu

Motyw podróży - jeden z najważniejszych toposów literatury światowej był obecny w dziełach pisarzy przed romantyzmem, np. Homer "Iliada", "Odyseja". I. Krasicki "Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki", Valter "Kandyd czyli optymizm"... Utwory te traktują podróż jako środek zdobycia wiedzy o innych kulturach, obyczajach. Podróż miała służyć bogaceniu psychiki bohatera, którzy zdobywając wiedzę, dowiadywał się jak żyć. Zupełnie inną rolę motyw ten odgrywał w romantyzmie. Zwiedzanie obcych krajów objawiało podróżującemu jakąś prawdę o naturze świata, a także o nim samym. Podróż wiodła w głąb duszy wędrowca, można zatem mówić o podróży inicjacyjnej, podróży będącej wtajemniczeniem. Częstym motywem pojawiającym się w toposie podróży był step - rozległe nieuprawne pole, które uświadamiały człowiekowi jego samotność, egzystencjalną pustkę (A. Malczewski "Morze", A. Mickiewicz "Stepy Akermańskie"). Inne motywy to góry, morze, ruiny, lasy. "Sonety krymskie"- Mickiewicz pisze sonety podczas podróży jesienią 1825 na półwysep Krymski. Jest ich 18. Motywem przewodnim każdego z nich jest obraz stepów, lasu, morza, ruiny; zatem ogniwem spajającym jest tematyka orientalna.