Romantyzm

O Romantycznym podróżniku

Romantyczna podróż wiodła w głąb duszy podróżnika była wtajemniczeniem inicjacji. Podróż inicjacyjna - kreacja podróży, jako wtajemniczenia w los, ludzką naturę, zaznajomienie się z czymś co dotąd nieznane. Romantyczne podróże pisarstwa traktowało wędrówkę, jako doświadczenie umożliwiające refleksję estetyczną, filozoficzną, a także wejrzenie w głąb siebie. Romantycy twierdzili, że człowiek jest istotą z natury wędrowną, antyczny topos "homo viator" czyli człowiek wędrowiec. Dąży do samopoznania i wciąż odkrywa swoją drugą naturę. Wg definicji słownikowej "Pielgrzym" to człowiek odbywający podróż do świętego miejsca, aby za coś dziękować albo prosić o łaski. Ta definicja nie do końca przystaje do pojęcia Pielgrzyma z "Sonetów krymskich". W mickiewiczowskim utworze Pielgrzym odbywa podróż w głąb swojej duszy, chce wiedzieć kim jest naprawdę, ale nie wiadomo co jest dla niego miejscem świętym. "Pielgrzym" A. Mickiewicz - utwór jest monologiem lirycznym podmiotu, który jest Pielgrzymem. Wędrowiec odbywając podróż po egzotycznym dla niego Krymie wyraża tęsknotę za ukochaną (przywołuje postać swojej młodzieńczej miłości M. Wereszczakównej) oraz za Litwą, opuszczoną ojczyzną, której piękno przekłada ponad urok innych krajów.