Romantyzm

Charakterystyka romantyzmu zachodnioeuropejskiego

Romantyzm nie pojawił się w sposób nagły, poprzedził go okres przejściowy, który obejmował 2p. XVIII wieku i pierwsze lata XIX w. jest to tzw. preromantyzm zapowiadający nową epokę. Romantyzm pojawił się najpierw na Zachodzie Europy, w Anglii, w Niemczech, we Francji, a później w Rosji i w Polsce. Za datę narodzin romantyzmu zachodnioeuropejskiego przyjmuje się ostatnie dziesięciolecie XVIII w., a romantyzmu polskiego i rosyjskiego drugie i trzecie 10-lecie XIXw. Romantyzm trwa od końca XVIII do połowy wieku XIX. Po raz pierwszy określenie "romantyczny" zostało zawarte w rękopisie z końca XV. Autor wyjaśnia, że pochodzi ono od nazwy Rzymu - Roma i że jest ono związane z językiem romańskim, jak również z rodzajem literackim romansu, przedstawiającym wymyślone przygody rycerskie. W okresie późniejszym tą nazwą zaczęto określać krajobraz, piękno natury. Tego określenia używali pisarze angielski; zaczęto mówić o romantycznych utworach mających charakter romansu. Nazwano tym terminem poezję końca XVIII wieku i początku XIX w. Tak narodziła się nazwa epoki w której ten kierunek dominował. Pojęcia "romantyzm" można użyć w znaczeniu literackim i pozaliterackim; w literaturze jest to określenie epoki i prądu, ale również wskazując na pewne cechy twórczości artystów - myślicieli podobnych do cech kultury i okresu Romantyzmu (np. romantyzm Wyspiańskiego, czy romantyzm Żeromskiego).